SOCIALE ANALYSE

Assimilatie / A. Öcalan

A. Öcalan

Dominante machten gebruiken vaak assimilatie wanneer ze geconfronteerd worden met opstandige etnische groepen. Taal en cultuur zijn potentiële kiemen van verzet die uitgebannen kunnen worden door assimilatie. Het verbieden van een moedertaal en opdringen van een vreemde taal zijn hiervoor zeer effectieve instrumenten. Volkeren die niet langer hun moedertaal kennen, zullen hun typische kenmerken, die geworteld zijn in etnische, geografische en culturele factoren, niet langer koesteren. Zonder het eenmakende element van de taal zullen de collectieve ideeën die daarmee samenhangen ook verdwijnen. Zonder deze gemeenschappelijke basis worden groepsbanden en relaties van afhankelijkheid binnen de etnische groep verbroken en verdwijnen ze. Als gevolg daarvan kreeg de taal en cultuur van de heersers voet aan de grond. De etnisch en linguïstische ruimte was veroverd. Gedwongen gebruik van de dominante taal leidde zo tot het wegkwijnen van de moedertaal, tot ze ‘overbodig’ werd. Dit gebeurt nog sneller als de moedertaal geen geschreven taal is, zoals het Koerdisch was.
De strategie van assimilatie blijft niet beperkt tot de taal: op alle publieke en sociale terreinen, die gedomineerd werden door de staat, vond zo assimilatie plaats.
Koerdistan was vaak het schouwtoneel voor pogingen tot culturele assimilatie van buitenlandse grootmachten. De laatste honderd jaar zijn echter de meest verwoestende geweest. De creatie van moderne natiestaatstructuren in de dominante gebieden en de ontwikkeling van een koloniaal systeem in Koerdistan, ondersteunde en versnelde de assimilatiepogingen, gericht op de Koerdische taal en cultuur.
Zoals het Perzisch en Arabisch vroeger, werd ook het Turks een opgedrongen taal van de machthebbers. Terwijl de premoderne Koerden in staat waren geweest hun eigen cultuur en taal te behouden, werden ze nu verdrongen door drie overheersende talen en culturen die ook de moderne media en communicatiemiddelen ter beschikking hadden. Koerdische traditionele liederen en literatuur werden verboden. Zodoende werd de Koerdische taal, die vele literaire werken had voortge- bracht in de oudheid, bedreigd in zijn bestaan. De Koerdische cultuur en taal werd beschouwd als subversief. Onderwijs in de moedertaal werd verboden. De dominante talen werden de enige talen, die toegelaten waren in het onderwijs, en dus de enige talen die gebruikt werden om de verwezenlijkingen van de moderne tijd uit te drukken.
De Turkse, Perzische en Arabische natiestaten streefden een systematisch assimilatiebeleid na waarbij ze verschillende repressieve maatregelen gebruikten – zowel institutioneel als sociaal – die de Koerdische taal en cultuur hun legitimiteit ontnamen. Enkel de taal en cultuur van de overheersers mocht overleven.

Laat meer zien

Gerelateerde Artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Controleer ook

Close
Back to top button
Close